- Dwie ciekawe rzeczy- wczoraj były wybory. Jak już wspominałem konstytucja zasadniczo jest dość podobna do tej z USA, i tak samo wybierano 1/3 Senatu oraz, co się różni, 1/2 składu Izby Deputowanych. Co istotne- wybory do izby niższej odbywały się według systemu d`Honta, a okręgi wyborcze pokrywają się z granicami prowincji (oraz okręgu autonomicznego Capital Federal).
- Ma to znaczenie o tyle, że różnice w populacji pomiędzy poszczególnymi prowincjami są znaczne, a Buenos Aires (prowincja) to ok. 12 mln mieszkańców, czyli ponad 1/4 populacji. Wobec czego dokładnie tam się koncentruje większość kampanii wyborczych. Z czego tez olbrzymia większość populacji prowincji stanowi Gran Buenos Aires (czyli miasto), ale należy wyłączyć z tego centralnie położony w aglomeracji Capital, który stanowi odrębną część Federacji, o populacji ok 3 mln. Struktura społeczna za to się różni w znacznym stopniu, za czym idą podziały polityczne. Capital- to przede wszystkim ośrodek handlu, finansów, administracji, itp., cała reszta miasta to przemysł, jeśli handel to lokalny, itp.
- Po tym przydługim wstępie- do konkretów. Wybory się odbyły, chyba wszyscy uczestnicy ogłosili zwycięstwo- znaczy zadowoleni... Ale, otóż wczoraj się zdarzyło pierwszy raz w historii, aby jakakolwiek opozycja wobec peronistycznego rządu wygrała w prowincji Buenos Aires (nie sprawdzałem tego dokładnie, bo historia tu nie ma takiego dużego znaczenia- zresztą może z wyjątkiem czasów Menema, który przed wyborami się podawał za peronistę, a potem okazał się neoliberałem- albo aferałem :))
- Tak czy inaczej- się zdarzyło- ale w dość dziwny sposób, bo od pewnego czasu niejaki Massa, burmistrz Tigre był mocno nadymany przez Grupo Clarin- czyli faktycznie olbrzymia większość telewizji, radia i sporą część prasy. Całkiem skutecznie, bo właśnie uzyskał ponad 40% głosów w prowincji- wobec czego ogłosił zwycięstwo.
- PRO, czyli partia rządzącego w Capitalu prezydenta (z bliskim zera poparciem gdziekolwiek indziej) uzyskała dwa mandaty w Senacie. Co prawda w samych wyborach do rady miasta poszło mu tak sobie- ale też mógł ogłosić zwycięstwo.
- Radicales jak najbardziej też wygrali- w niektórych prowincjach, tych w których zwykle, nawet nieco lepiej niż ostatnio.
- Rządząca Frente para Victoria tymczasem zwiększyła posiadaną większość, zarówno w Izbie Deputowanych, jak też w Senacie (a co najmniej utrzymali władzę- nie ma jeszcze ostatecznych wyników) - chyba też mieli prawo ogłosić zwycięstwo, choć zasadniczo dziś rano Clarin pisał, że FpV przegrała wybory. Dlaczego to już nie zrozumiałem, może to mój problem z hiszpańskim.. Choć właściwie to Gazety Wyborczej też często nie rozumiem...
- Czyli zasadniczo nic się nie zmieniło. Inna sprawa, że kolejne inicjatywy polityczne wypływające z La Ambajada działają tak długo, jak udają coś innego. Dopóki Massa przez parę miesięcy, ze wsparciem wielkich mediów był w stanie się przedstawiać jako peronista (w końcu na burmistrza był wybrany jako) to może nawet zgarnąć sporo głosów. Ale w końcu coś nastąpi- albo deklaracja w jedną, albo w drugą. W skrócie- albo się przyłączy do rządzącej koalicji, albo o większej ilości głosów następnym razem w prowincji może zapomnieć. Wśród klasy robotniczej naprawdę jest dość mało zwolenników globalizacji i fanów inwestorów finansowych. To tak w skrócie- jeśli zdarzy wam się wyczytać coś odwrotnego- w szczególności właśnie teksty o przegraniu wyborów przez peronistów (zwanych kirchnerystami przez Clarin- to jeśli wyjątkowo nie używają inwektyw).
- A tymczasem Sąd Najwyższy, kochany jako ostatnia ostoja sprawiedliwości przez inwestorów i innych takich wbił nóż w plecy. Dziś- już po radości z wygranych wyborów, zapadł wyrok. W sprawie zgodności z konstytucją przepisów ustawy medialnej zakazujących nadmiernej koncentracji. Jak łatwo się można domyślić- akcje grupy Clarin poszybowały w dół, 21 % w Londynie, zaledwie 7% w BA, bo tu szybciej zawieszono notowania.... Zresztą komunikat grupy po wyroku był oczywiście pełen frazesów o wolnym rynku i jego strasznym łamaniu, itp. (zresztą tez nie sposób było tego bełkotu dokładnie zrozumieć- ach ten trudny jezyk...) Dla wyjasnienia- zgodnie z ustawą mają sprzedać te aktywa, które przekraczają dopuszczalne limity koncentracji na lokalnych rynkach mediów i ogólnokrajowe. I tyle. A wyrok to jest akurat bardzo dobra wiadomość. Taki zalew chamstwa, dezinformacji, konfliktowania społeczeństwa i niszczenia wizerunku kraju za granicą, jaki uprawia Clarin może być porównywalny chyba tylko z polskimi mediami salonowymi, bo nawet największe palanty z np. Fox News trzymają jeszcze jakiś poziom.
Wybory w Argentynie- czyli nic nowego oraz wyżyny alternatywnej rzeczywistosci medialnej
Brazylia v. FIFA, czyli mecz na poziomie, druga połowa
- Przypomnijmy wydarzenia z pierwszej części meczu.
- Jakiś czas temu FIFA w osobie którego ze swoich szefów była uprzejma wystosować do rządu Brazylii żądanie zmiany prawa, aby możliwe byłoby sprzedawania i reklamowanie piwa na stadionach, a także przyspieszenia prac przy stadionach, użył zresztą relatywnie ostrych sformułowań, które po portugalsku zabrzmiały naprawdę źle... Skoro żądanie, to żądanie. Dilma Rouseff zapowiedziała, że nie ma zamiaru się spotykać z nikim z FIFA, ani z brazylijskiej federacji do czasu przeprosin. Po przeprosinach nawet doszło do kompromisu- FIFA zgodziła się sprzedawać ulgowe bilety dla studentów i emerytów, a rząd Brazylii zgodził się nawet znieść restrykcje- znaczy niezupełnie, bo rząd federalny przekazał uprawnienia do zniesienia ograniczeń do rządów stanowych... Powiedzmy, że 2:1, ale wygląda na to, ze reprezentacja Brazylii chce zachować sporo sił na dalsza część meczu. Choć oczywiście FIFA ogłosiła zwycięstwo w rozmowach i jej prezes stwierdził, że nie ma więcej spornych obszarów. Brazylia tego nie komentowała.
- Po przerwie właśnie się zaczyna nie mniej emocjonująca, dalsza część meczu.
- Drużyna Brazylii ruszyła z mocnym otwarciem. Właśnie wczoraj prokuratura federalna w imieniu rządu pozwała FIFA o zwrot wydatków poniesionych na tymczasowe budynki i struktury, które zostaną rozebrane po turnieju- z uzasadnieniem, że Brazylia jak najbardziej finansuje stałe rzeczy, które będą służyć społeczeństwu, ale za tymczasowe rzeczy na turniej to niech sobie FIFA sama płaci. Trochę głupio wyszło, bo wieść gminna niesie, że przedstawiciele FIFA (i lokalnej federacji) znakomicie żyli z wykonawcami stadionów, tylko rząd trochę marudził, że jakoś drogo wszyscy wykonawcy biorą. W końcu za marudzenia na ten temat się wzięli zwykli ludzie, jak wiadomo trochę podemonstrowali, bo cóż- przeciętny Brazylijczyk dobrze wie, że do gry w piłkę wystarczy kawałek względnie płaskiego terenu, a do oglądania zwycięstw reprezentacji dotychczasowe stadiony się nadawały zupełnie dobrze. A głupio z tym wyszło dlatego, że właśnie za te dodatkowe obiekty rząd za pośrednictwem brazylijskich sądów wysyła rachunek do FIFA. Na głupie 100 mln dolarów. To jeszcze nie jest jakaś straszna kwota na tym poziomie, zwłaszcza, że to dopiero pozew- sprawa się jakiś czas pociągnie. Trochę zabawniej wyszło, że zgodnie z tą samą logiką prokuratura zablokowała wszelkie wydatki inne niż na trwałą infrastrukturę. Czyli cała zabawa z tymczasowymi obiektami, bramki, ochrona i właściwie cała organizacja turnieju ma spaść na FIFA. Bagatela- szacunki mówią o 550 mln dolarów. To już jest zabawne. Kwota wygląda względnie poważnie. Nie dla rządu Brazylii, ale dla FIFA już chyba tak.
- Na razie wygląda na 4:1. Ale dopóki piłka w grze wszystko jest możliwe. Ale jedno wydaje się pewne- od teraz FIFA będzie raczej wolec średnie kraje- wystarczająco bogate na zorganizowanie sporej imprezy i wystarczająco słabe, aby za dużo nie podskakiwać.
Wybitny minister Gowin
- Porządek władzy i struktura administracji PRL była głupia, zła i słusznie miniona. Wydawało się, że administracji o charakterze kolonialnym, nastawionej na tępienie mieszkańców (obywateli?) nikt nie będzie żałować. Chyba wszyscy też mieli przekonanie, że gorzej być nie może - no, co najwyżej gorsza może być tylko otwarcie okupacyjna, obcojęzyczna administracja.
- Chyba czas na dowcip. Kiedy zmarł stary żyd, który był lokalną zakałą społeczną, nikt nie chciał nad grobem powiedzieć dobrego słowa o zmarłym, pomimo, że oferowano za wygłoszenie mowy spore pieniądze.Wreszcie, w ostatniej chwili zgłosił się pewien człowiek i po zainkasowaniu podwójnej "stawki" wygłosił nad mogiłą takie słowa:- Wszyscy znaliśmy zmarłego Mosze. Wszyscy wiemy, że był z niego kawał drania, łotra i krwiopijcy....Ale, jeśli popatrzymy na stojących nad mogiłą jego synów to musimy przyznać, że był to jednak człowiek o gołębim sercu ......
- Dokładnie to samo można powiedzieć o administracji PRL. Ale system słusznie miniony miał jeden bezpiecznik- jak administracja faktycznie była bezkarna, zawsze jednak istniał nadzór ze strony PZPR, równie słusznie minionej... Problem dzisiejszy polega na tym, że ta sama, bezmyślna i niezorganizowana, antyludzka administracja działająca bez sensu, celu i wizji obecności w państwie i społeczeństwie, nie ma nawet takiego gó... nadzoru jaką była PZPR.
-
A oto efekty- wielkopomna reforma
sądownictwa ministra Gowina się skończyła tak jak przewidywało
to sporo osób- wyrokiem Sądu Najwyższego stwierdzającym nieważność mianowań sędziów do nowo powołanych wydziałów zamiejscowych. Na razie w jednej sprawie, ale za tym polecą
następne, bo sytuacja jest identyczna. Mówimy o kilkudziesięciu -
kilkuset tysiącach orzeczeń i zarządzeń, które wydały osoby
nie uprawnione do orzekania. Burdel do kwadratu, odkręcanie zajmie
pewnie lata. Dlatego, że w Ministerstwie Sprawiedliwości siedzą
sobie
półanalfabeciludzie nie potrafiący ze zrozumieniem przeczytać rozporządzenia stanowiącego podstawę ich własnej pracy. W PRL też by się to oczywiście mogło zdarzyć, ale przynajmniej stosowny dyrektor departamentu by dostał partyjną naganę. I tym się różni PRL od PRL-bis. Zrobienie z tego normalnego państwa, nawet w najlepszej koniunkturze miedzynarodowej niestety będzie musiało zająć lata. A jeśli dodamy do tego powszechne tolerowanie ewidentych nieudaczników (choć akurat decyzja Tuska o wyrzuceniu Gowina to zupełnie wyjątkowy u tego pana krok we właściwą stronę) trudno z optymizmem patrzeć w przyszłość. - Przyznam, że szkoda nawet strzępić klawiatury, ale po prostu w takim bagnie praca prawnika, w którejkolwiek roli musi po prostu budzić obrzydzenie u każdego względnie przyzwoitego człowieka (alternatywą jest oczywiście brak jakiejkolwiek refleksji nad tym...). Niestety, a może stety, nie każdy ma możliwość zabrać zabawki i wyjechać do Argentyny...
Wieści z Ameryki
- Prezydent Wenezueli, Eduardo Maduro nie dostał zgody na międzylądowanie w USA w trakcie swojego lotu do Chin. W związku z tym stwierdził, że nie leci do USA na otwarcie sesji plenarnej ONZ. Evo Morales zaapelował, aby w ramach solidarności przeciwko kolejnemu złamaniu Konwencji Wiedeńskiej nie leciał żaden z prezydentów z Ameryki Południowej, ale się nie przyjęło.
- W Argentynie trwa kampania wyborcza. Czasem nawet zabawna. Co prawda to są tylko wybory do Kongresu (konstytucja jest bardzo podobna do USA)i prawdopodobnie rządzącej koalicji peronistów nie grozi utrata większości, ale zawsze wynik może być niespodzianką- albo przebieg kampanii. Np. kandydat banksterów naczytał się widocznie Clarinu za dużo i uwierzył w swoją popularność, w związku z czym wybrał się do jednej z najbiedniejszych części Gran Buenos Aires, Ciudad Evita. W tej części miast zarówno najbardziej uderzyła bieda czasów neoliberalizmu, jak też w największym stopniu poprawiła się sytuacja pod rządami peronistów. Będąc promowanym przez Clarin, został raczej trafnie skojarzony jako neoliberał i w związku z tym przywitany jajkami oraz kamieniami. Zachowanie z lekka bandyckie, ale po co się pchał do dzielnicy, w której i tak by nie wygrał, i do której nawet mnie się nie zdarza trafiać? Naczytał się gazet i zgłupiał, ot co. Ale gubernator prowincji Buenos Aires (w której to się odbywało, Gran Buenos Aires to jedna aglomeracja, częściowo w stołecznym okręgu autonomicznym- Capital – 3 mln mieszkańców i 10 mln w prowincji) zapowiedział, że nie ma żadnego problemu, policja prowincji jest do dyspozycji i gdyby którykolwiek z kandydatów potrzebował ochrony, wystarczy poprosić. Cóż- bezczelne- bo w domyśle- kandydat potrzebuje ochrony przed wyborcami. Czyli, na szczęście, tutejsza prawica (czyli dość realnie odpowiednik PO) znów zrobiła z siebie pośmiewisko, czy z niej zrobiono, i jest to dobra informacja.
- Przy okazji Zgromadzenia Ogólnego ONZ przynajmniej ruszyła się do przodu sprawa porozumienia z Iranem w sprawie dochodzenia w sprawie zamachów na ambasadę Izraela w Buenos Aires i stowarzyszenia żydów w Argentynie w latach 90-tych. Śledztwo nie doprowadziło do prawie niczego, bo jedynie do podejrzeń o współudział kilku Irańczyków, w tym jednego z ministrów obecnego rządu. Iran wszystkiemu zaprzeczał, twierdząc, że poszlaki to fałszywki spreparowane przez CIA/Mossad. Zgodnie z porozumieniem mają się odbywać wspólne przesłuchania świadków przez irańskich i argentyńskich prokuratorów w neutralnym kraju. Znaczy Szwajcaria, Norwegia lub Kuba. Jednakże irański parlament jeszcze nie ratyfikował tego porozumienia i nie śpieszy się za bardzo. Jednocześnie ratyfikowano je w Argentynie przy, co ciekawe, bardzo gwałtownym sprzeciwie wszystkich stowarzyszeń żydowskich.
- I następne- firma Buquebus, praktycznie monopolista w połączeniach Argentyna- Urugwaj Włączył do ekspolatacji nowy prom, o zabawnej prędkości 58 węzłów i na gaz ziemny oraz wymienia swoją flotę autobusów w Urugwaju. Całą, 500 sztuk. Na elektryczne. Nie hybrydy, nie trolejbusy, czy coś. Autobusy w całości na baterie. Chińskie BYD e9, pierwsze już dostarczono, reszta w ciągu 2 lat. Co więcej razem z tym zamierza budować stacje ładowania - fotowoltaiczne. Przyznam, że jest to ciekawy obraz jak firma transportowa rezygnuje z użycia ropy (co prawda firma osiąga dość obłędne zyski i konkurencja jest niegroźna, ale...). Swoją drogą, patrząc na parametry tych autobusów, deklasują one wszystko co dotychczas było możliwe- dzięki nowemu typowi baterii i jednocześnie superkondensatorom (nikt tego wcześniej nie połączył). To tak a`propos wyłącznie odtwórczego charakteru chińskiego przemysłu. Zresztą nawet się te autobusy pojawiły na testach w Warszawie, ale idioci i/lub nieuki z komisji przetargowej stwierdziły, że zasięg 250 km na jednym ładowaniu to za mało, bo im potrzeba 350, a czas ładowania to nie było obiecane 3h a 5h. W tym miejscu- …... , przecież to jest pierwszy tego typu sprawnie działający pojazd. 250 km dziennego przebiegu dla miejskiego autobusu to jest ładny wynik. W najgorszym razie może działać na 4-godzinnych zmianach w szczycie. Ale po sprowadzeniu choć kilku egzemplarzy zapewne dość silni polscy producenci autobusów by go skopiowali. Cóż- dołożę moje zdanie- obecne władze Warszawy należy odwołać nie za cokolwiek konkretnego (choć pewnie też), tylko za taką prostą, bezrefleksyjną i bezdenną głupotę na każdym kroku.
- Przy okazji- BYD podejrzewa, że władze Sao Paulo kupiły kilka egzemplarzy nie w celu testów, a kopiowania, i pod Sao Paulo jest budowana nowa fabryka kopii tego pojazdu.
3 miliony komputerów dla szkolnych dzieci
- Taka, czy jakaś podobna zapowiedź się znalazła kiedyś w programie wyborczym pewnego pajaca, który obecnie jest niestety premierem pewnego środkowoeuropejskiego kraju. Obietnica została następnie całkowicie olana, co dziś oczywiście nie jest dla nikogo zaskoczeniem.
- Za to zupełnie przez przypadek, podobny pomysł miał rząd Argentyny. W ramach pakietu antykryzysowego, czy czegoś w tym stylu.
- Tylko- tu nikt nie rzucił z d.. takiego pomysłu, tylko zrobiono coś co ma ręce i nogi. Dalej ten opis to właściwie spis podstawowych różnic pomiędzy dwoma państwami o podobnym poziomie zamożności, tylko jedno z nich jest rozsądnie zarządzane i zorganizowane, a drugie... nazywa się PR (czy jakoś podobnie)
- Oficjalnym celem jest przeciwdziałanie cyfrowemu wykluczeniu dzieci z biedniejszych rodzin. Najpierw od założeń- na jakimś etapie nauki (schodzi się z tym w dół) dziecko, czy nastolatek dostaje komputer (właściwie netbooka) do użytku, po zakończeniu szkoły otrzymuje go na własność. Ostatnio się chwalili, że rozdali ponad 3,5 mln, więc realnie sporo w całym kraju, ale tez istotne było gdzie był początek. Priorytetem były miejscowości pozbawione dostępu do internetu, a jeszcze bardziej elektryczności (Argentyna jest olbrzymia i choć mało, takie miejsca też istnieją). Brzmi dziwnie- ale razem z rozdawaniem komputerów, po prostu finansowano dołączenie szkoły do internetu, czy w razie potrzeby jej elektryfikację- nie jako podłączenie do sieci, bo to ze względu na odległości przeważnie byłoby zbyt drogie, tylko buduje się instalacje oparte o energię odnawialną (wiatr na południu i słońce na północy). Czyli jest to część skoku cywilizacyjnego i zmniejszenia izolacji wiosek gdzieś na końcu świata. Ale- najzabawniejsze są inne skutki uboczne.
- Oczywiście komputery kupuje rząd. Więc jest duży, gwarantowany nabywca. Zgodnie z przepisami o przetargach jeśli zamawiana rzecz jest produkowana w Argentynie, to można wybrać zagraniczną, jak najbardziej- pod warunkiem uzyskania zgody gubernatora prowincji, ministra, prezydenta, papieża i dwustu tysięcy podpisów- być może pominąłem część warunków, ale o takim zjawisku jak wygrana zagranicznego towaru lub usługi w starciu z lokalną i tak nikt nie słyszał.
- Więc, jak się program rozpoczął, stosowne netbooki w kraju produkował chyba tylko Samsung (a może nie tylko). Mając zagwarantowany zbyt inni producenci ruszyli bardzo szybko. Ale wkrótce przestało być tak różowo. Jedna rzecz to ruszyć z montownią netbooków- w końcu żaden problem (mając wystarczająco masowy zbyt....), a druga rzecz to te sympatyczne warunki przetargów. Aby się utrzymać przy kolejnych dostawach- nie ma wyjścia, trzeba zwiększać udział krajowy, konkurencja nie śpi. Więc poszczególni producenci stopniowo zamiast kupować gotowe ekrany LCD, sprowadzali płytę, która na miejscu jest dzielona i podłączana (do końca nie wiem z czym to akurat się je), jakiś roku temu czytałem wywiad z szefem fabryki, który mówił, że właśnie uruchamiają linię produkcji płyt głównych, itp. Oczywiście procesory są importowane- bo jak inaczej?- z Intelem nie ma dyskusji. Właściwie wszystkie układy scalone także- ale znów- rząd rzucił trochę grantów dla uniwerków i studenci dzielnie projektują prostsze układy scalone- które potem mogą być robione jako zlecenie w fabrykach na Tajwanie, co daje 80% niższe koszty, lokalne zatrudnienie i ułatwienia dla krajowego przemysłu- który oczywiście będzie to mógł wykorzystać (a przy sprzedaży dla rządu nawet nie będzie mieć innego wyjścia...).
- Właśnie niedawno ogłaszano też wypuszczenie specjalnej edycji Debiana, dostosowanej dokładniej do profilu użytkowania i parametrów sprzętu. Aktualizacje oprogramowania są testowane i dopracowywane przez Univesidad de Buenos Aires. Oczywiście olbrzymia większość oprogramowania jest na licencji GNU, bo zwyczajnie to nie było tu robione i tak od zera lokalnego oprogramowania nie ma, a z drugiej strony rząd argentyński płacący licencje za oprogramowanie za granicę- to przekracza granicę mojej wyobraźni. Tego oprogramowania edukacyjnego jednakże jest sporo- planetarium, coś tam do robienia filmów (kolejny przemysł do rozwinięcia, według rządowych planów- o czym wspomniałem zresztą, zanim zostały ogłoszone- taki jestem dobry), itd.
- Poza tym oczywiście, jak to sadystyczny kryptokomunistyczny rząd, zwalczający wolność gospodarczą na każdym kroku, gdzie akurat tego dnia Prezydencie do głowy strzeli, itd... - subtelnie poinformowano producentów komputerów, że model kolonialny importu śmieci i wywozu kasy się skończył- albo produkują na miejscu, albo eksportują podzespoły, albo ich nie ma. Zestaw marek telefonów i komputerów jest podobny jak w reszcie świata, ale też trochę inny- znacznie mocniejszą pozycje ma np. Blackberry i Samsung, za to Apple sądził, że są wystarczająco ważni, że mogą sobie rząd Argentyny olać, bo klienci i tak ich kochają. Cóż- może i kochają, ale obłędnie drogich i importowanych sprzętów nie kupują, w efekcie oficjalnych sklepów Apple w Argentynie nie ma, można co najwyżej kupić z prywatnego przewozu.
- W taki sposób, w ciągu 3 lat dzieciaki dostały 3 mln komputerów, został stworzony kawał krajowego przemysłu, właściwie od zera- tu ciekawostka, przeglądając jakiś czas temu gazetkę promocyjną z supermarketu RTV-AGD, w dziale telefonów i komputerów importowanych było jakieś 10-20%, wśród sprzętu AGD- zero. Inna sprawa, że ludzie tu nie chcą kupować rzeczy importowanych. Patriotyzm to jedna sprawa, ale czysty pragmatyzm to druga- na kontynencie, gdzie ma się dobrze kultura naprawiania wszystkiego, nawet jak to już nie ma żadnego sensu- kupowanie rzeczy z importu, jak nie wiadomo co będzie z częściami zamiennymi jest postrzegane w najlepszym wypadku jako niepotrzebna rozrzutność. I to się nazywa polityka, bo tak naprawdę to rząd nauczył ludzi takiego sposobu myślenia. Znajomy opowiadał, że jak wybito mu szybę w bodajże Fordzie Scorpio – samochodzie tu nietypowym, to musiał ja kupować w Paragwaju, bo w Argentynie taka rzecz nie istniała. Później kupił Peugeota Partnera- bo krajowy...
- Z opowieści tej wynika także forsa- kto współpracował przy realizacji rządowej polityki- zarobił i dalej zarabia. I to naprawdę dobrze. Ci, którzy jako pierwsi mieli linię do produkcji płyt głównych oczywiście wykosili konkurencję w przetargach- za krajową produkcję i to niezależnie od ceny. Inwestycja paru milionów dolarów zwróciła im się pewnie w kilka miesięcy albo nawet tygodni. Cóż- w praktyce rozwój przemysłu i tak trzeba dotować, to niech dzieciaki przynajmniej komputery dostaną. Kto za to się upierał przy neoliberaliźmie- jak w tym konkretnym wypadku Apple – nie istnieje.
- Za to- tego typu polityka zupełnie niespodziewanie (a może spodziewanie?) otwiera pewne szanse. Kolejnym efektem afery Snowdena jest żądanie rządu Brazylii o przeniesienie serwerów Facebooka, Google i innych globalnych firm przechowujących dane obywateli Brazylii na teren Brazylii. Za to ostatnio nastąpiło spotkanie przedstawicieli Argentyny i Brazylii w celu opracowania wspólnej ochrony przed szpiegostwem internetowym ze strony USA. I patrząc na błyskawiczny rozwój i dorobek IT w Argentynie- tym razem to potężna Brazylia wystąpi w roli młodszego brata. Oczywiście zobaczymy, ale dzięki polityce takiej i podobnej to jest spora siła technologiczna i ekonomiczna (znacznie mniejsza niż Krzemowa Dolina, ale już spora).
Wieści z frontu
- Właściwie nie ma co się dużo rozpisywać- wiadomości same z siebie niezłe.
- Rząd Urugwaju ogłosił właśnie, że w związku z aktami szpiegostwa ze strony USA, do którego jest wykorzystywane komercyjne oprogramowanie, oni bardzo dziękują i administracja Urugwaju przechodzi w całości na oprogramowanie opensource, zaczynając od Ministerstwa Obrony oraz Spraw Wewnętrznych. Dokładnie w tym sensie- nie żadne oszczędności, czy coś- po prostu w ramach ochrony suwerenności kraju.
- Analogiczna rzecz dziś się działa w Boliwii- do parlamentu wpłynął projekt powołania instytutu, który korzystając z opensource zapewni oprogramowanie dla potrzeb administracji i biznesu. Projekt zapewne przejdzie.
-
Jako odrobina komentarza- wygląda na to, że skumulowane szkody
wywołane przez Snowdena i Kerrego nie są pomijalne. A tak naprawdę
to
backfire (czy jest jakiś ładny polski odpowiednik tego słowa??)rykoszet uderzania w Syrię i szpiegostwa na dużą skalę jest solidny. - Dla wyjaśnienia- to nie jest mowa o uzywaniu kompów z linuksem. To jest mowa o rezygnacji z jakiegokolwiek oprogramowania dla którego nie jest znany kod źródłowy.
Subskrybuj:
Posty (Atom)